Edmund Leonard Kowalski ps. „Korab”, „Gawęda” (ur. 8 lipca 1903 w Szawlach (Litwa), zm. 4 lipca 1980 w Wołominie) – polski prawnik i adwokat, działacz POW (1916-1918), żołnierz ZWZ i AK (1939-1944), internowany przez NKWD (1944-1947)Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, sygn. akt RP 21822.

mały|Tablica „W hołdzie ofiarom represji stalinowskich” w Wołominie (Edmund Kowalski na prawej tablicy – środek lewej kolumny)

Życiorys

Urodzony w rodzinie Wincentego i Stanisławy z d. Lipskiej, miał dwójkę przyrodniego rodzeństwa z wcześniejszego małżeństwa ojca. Na świat przyszedł na LItwie, w trakcie pobytu ojca na wygnaniu z Królestwa Polskiego. Zamieszkał z rodziną na krótko w Warszawie, a następnie w nowo wybudowanej willi w Wołominku. Uczył się w VII Gimnazjum Rządowym (ob. VIII Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława IV). Działał m.in. w Hufcu ZHP w Wołominie (gdzie był drużynowym i komendantem) oraz w dopiero co powstającym WKS „Huragan”. W 1922 ponownie przeprowadził się do Warszawy, aby zdać maturę. Studia na Uniwersytecie Warszawskim rozpoczął na Wydziale Filozofia, natomiast ukończył je na Wydziale Prawa w 1932. W latach 1926-1939 związany z Towarzystwem Przyjaciół Osiedli Wołominka, Sławka i Okolic, jako członek a następnie jego prezes. W okresie międzywojennym działał społecznie i samorządowo w Wołominie, był m.in.