W 2002 roku, w okresie kryzysu organizacyjnego i sportowego klubu, Sokołowski wraz z Krzysztofem Rześnym, który grał z nim w jednej drużynie w latach 1964–1970, zaangażował się w działania mające na celu ratowanie Motoru. W styczniu tego roku został menedżerem LKP Motor Lublin, wspierając grającego trenera Tomasza Brzozowskiego; do jego obowiązków należały szkolenie, sprawy personalne, ustalanie taktyki meczowej oraz sprawy wychowawcze. W momencie rozpoczęcia współpracy zespół zajmował pierwsze miejsce w tabeli IV ligi, z przewagą 10 punktów nad drugą Tomasovią.
Styl gry Sokołowski był ceniony przede wszystkim za skuteczność i mocne uderzenie, specjalizując się w wykonywaniu rzutów wolnych i karnych. Według wspomnień dziennikarza „Kuriera Lubelskiego” Andrzeja Kwieka, potrafił skutecznie oddawać strzały z ponad 30 metrów, nadając piłce charakterystyczną rotację. Sławomir Kozłowski, były piłkarz i trener Motoru, który jako nastolatek oglądał jego grę, wspominał, że w tamtych czasach w Polsce tylko on i reprezentant kraju Władysław Kawula z Wisły Kraków potrafili skutecznie uderzać z wolnych z odległości około 35 metrów.