Mit o „płaskiej Ziemi” przypisał XIX-wiecznym pisarzom i historykom (takim jak Washington Irving czy John William Draper), którzy wykorzystali go do stworzenia narracji o wiecznym konflikcie nauki z religią.
Stosunek do ateizmu i ideologii totalitarnych W swoich późniejszych pracach i publicystyce Russell poszukiwał relacji między chrześcijaństwem, historią nauki a współczesnym sekularyzmem. Był krytykiem tzw. „nowego ateizmu”.
W dyskusjach dotyczących religijności reżimów XX-wiecznych Russell jednoznacznie klasyfikował poglądy Adolfa Hitlera jako antychrześcijańskie i określał go mianem ateisty lub neopoganina. Twierdził, że próby powiązania nazizmu z tradycyjnym chrześcijaństwem są historycznym błędem, a sam Hitler traktował ideę boga jedynie instrumentalnie lub ewolucyjnie, odrzucając osobowego Boga chrześcijańskiego i moralność chrześcijańską na rzecz darwinizmu społecznego.