thumb|Raspberry Pi 5 – przykład współczesnego komputera jednopłytkowego Komputer jednopłytkowy (ang. single-board computer, SBC) – kompletny, funkcjonalny komputer zbudowany na pojedynczej płytce drukowanej, zawierający mikroprocesor (lub układ SoC), pamięć operacyjną (RAM), układy wejścia-wyjścia (I/O) oraz inne komponenty niezbędne do samodzielnej pracy systemu komputerowego.
W przeciwieństwie do klasycznych komputerów osobistych, w których płyta główna wymaga podłączenia zewnętrznych podzespołów (np. kart rozszerzeń, wymiennego modułu procesora czy modułów pamięci DIMM), komputer jednopłytkowy integruje wszystkie kluczowe obwody na stałe na jednym laminacie. Od jednopłytkowych zestawów rozwojowych opartych na mikrokontrolerach (takich jak Arduino) komputery jednopłytkowe różnią się z reguły większą mocą obliczeniową, architekturą zoptymalizowaną pod kątem procesorów aplikacyjnych oraz możliwością uruchamiania wielozadaniowych systemów operacyjnych ogólnego przeznaczenia (najczęściej opartych na jądrze Linux, BSD lub Windows).