santalinoides, których korkowate owoce są przystosowane do rozsiewania przez wodę.
Siedlisko Rodzaj występuje w szerokim zakresie siedlisk, w tym w tropikalnych wilgotnych lasach nizinnych, lasach nadrzecznych, a także w lasach sezonowo suchych, formacjach zaroślowych i zalesionych formacjach trawiastych. Występuje zazwyczaj na terenach nizinnych do 1000 m n.p.m., rzadko do 1800 m n.p.m.
Na wyżynie Dekan w Indiach pterokarpus sandałowy tworzy z teczyną wyniosłą zbiorowisko leśne Tectona grandis-Pterocarpus santalinus, uważane za las w stadium klimaksu tego obszaru.
Cechy fitochemiczne Drewno P. indicus zawiera polifenole, w tym czerwone barwniki narrynę i , , , , i . Po nacięciu kory P. indicus wycieka z niej sok (gumożywica) zwany kino, którego głównym składnikiem jest .
P. marsupium jest rośliną bogatą w metabolity wtórne (flawonoidy). W drewnie twardzielowym zidentyfikowano chalkony, i związki pokrewne (np. , propterol), (np. 7,4′-dihydroksyflawon, , ), (np. 7-hydroksy-5,4′-dimetoksy-8-metyloizoflawono-7-ramnozyd), (np. , ramnozydy auronowe), seskwiterpeny (np. ) i (np. kwas oleanolowy, erytrodiolo-3-octan). Z kory uzyskano . Z drewna bielastego pterostylben, marsupol, i . Wiele z tych związków uzyskano również z korzeni.