Ludwika Aniela Bochenek ps. „Michałowa”, w innym źródle „Michasia” (ur. 10 czerwca 1892 w Moderówce, zm. 1 września 1982) – polska działaczka konspiracyjna, członkini Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W okresie okupacji niemieckiej wraz z mężem i synami współtworzyła w Moderówce zaplecze konspiracyjne dla żołnierzy Inspektoratu AK Jasło i struktur Kedywu. Zapewniała konspiratorom schronienie, wyżywienie i pomoc sanitarną, opiekowała się osobami chorymi i ukrywającymi się przed Gestapo oraz organizowała odpoczynek żołnierzom podziemia.
Życiorys Pochodzenie i rodzina Urodziła się 10 czerwca 1892 roku w Moderówce jako córka Józefa i Marii z domu Piękoś. Mieszkała w części miejscowości określanej jako Budzisz.
Jej mężem był Stanisław Bochenek ps. „Michał”, mistrz rzemieślniczy i właściciel warsztatu mechanicznego w Moderówce. Małżeństwo miało pięciu synów: Stanisława, Tadeusza Edmunda, Józefa, Romana oraz Radosława.
Działalność w ZWZ-AK W latach okupacji niemieckiej Ludwika Bochenek działała wraz z mężem i synami w konspiracji ZWZ i AK. Cała rodzina Bochenków, wraz z czeladnikami zatrudnionymi w należącym do rodziny warsztacie mechanicznym, została zaprzysiężona i należała do Armii Krajowej.