Stanisław Bochenek ps. „Michał” (ur. 1 października 1887 w Moderówce, zm. 25 czerwca 1964 tamże) – polski rzemieślnik, mechanik i działacz konspiracyjny, żołnierz Armii Krajowej, właściciel warsztatu mechanicznego w Moderówce. Podczas I wojny światowej służył w piechocie austro-węgierskiej w stopniu plutonowego. W okresie okupacji niemieckiej wraz z rodziną współtworzył w Moderówce zaplecze konspiracyjne dla żołnierzy Inspektoratu AK Jasło oraz struktur Kedywu.
Życiorys
Rodzina i działalność rzemieślnicza Był synem Franciszka Bochenka (1856–1947), który w 1881 roku przybył z Ropczyc do Moderówki i objął posadę kowala w majątku rodziny Gorayskich. Stanisław początkowo pracował z ojcem, następnie kształcił się w zawodzie mechanika, zdobywając doświadczenie m.in. podczas wyjazdów do kopalń ropy naftowej. Po powrocie do Moderówki na początku XX wieku otworzył Pracownię Ślusarsko-Mechaniczną.
W należącym do niego warsztacie kształcili się również jego synowie, kontynuujący rodzinne tradycje rzemieślnicze.
Jego żoną była Ludwika Aniela Bochenek ps. „Michasia”, również zaangażowana w działalność konspiracyjną ZWZ i Armii Krajowej.