Za pierwsze systemy kolejnych kategorii uznaje się: J/FPS-3 – radar uznawany za pierwszy operacyjny wojskowy naziemny radar AESA; w 1995 roku osiągnął pełną gotowość operacyjną w 45. Grupie Kontroli i Ostrzegania Powietrznego Japońskich Sił Samoobrony; OPS-24 – pierwszy seryjnie produkowany okrętowy radar AESA, zastosowany na japońskim niszczycielu Hamagiri (DD-155) typu Asagiri, zwodowanym w 1988 roku; EL/M-2075 Phalcon – jeden z pierwszych seryjnych lotniczych radarów AESA; system dostarczono Chile na samolocie Boeing 707; J/APG-1 – pierwszy seryjny radar AESA wprowadzony na samolocie bojowym, zastosowany na Mitsubishi F-2; głowicę samonaprowadzającą pocisku AAM-4B – pierwszy radar AESA w pocisku rakietowym; AAM-4B jest przenoszony przez Mitsubishi F-2 oraz japońskie .
Do amerykańskich producentów radarów AESA dla samolotów F-22 Raptor i F/A-18E/F Super Hornet należą Northrop Grumman i Raytheon. Przedsiębiorstwa te projektują i wytwarzają także moduły nadawczo-odbiorcze stanowiące podstawowe elementy anten AESA. Niezbędne technologie elektroniczne rozwijano w programach badawczych amerykańskiego Departamentu Obrony, m.in. w programie monolitycznych mikrofalowych układów scalonych (MMIC).