Przyjaciel Dzieci – polskojęzyczny ilustrowany dwutygodnik dla dzieci, wydawany we Lwowie od 1 lipca 1861 do 30 czerwca 1866 pod podtytułem Pismo poświęcone nauce i zabawie z rycinami. Założycielką i pierwszą redaktorką pisma była Aniela z Zimmermannów Zawadzka. Funkcję tę pełniła do 1 września 1864; następnie redakcję przejął Stanisław Nowiński, prowadzący periodyk do końca jego istnienia. W historiografii prasy tytuł określany jest jako „drugi lwowski Przyjaciel Dzieci”, dla odróżnienia od lwowskiego pisma z lat 1848–1852; ukazywał się równolegle z warszawskim „Przyjacielem Dzieci”.
Historia Pismo powstało w okresie ożywienia lwowskiego i krakowskiego rynku prasowego w latach 1860-1866. Pierwszy numer ukazał się 1 lipca 1861. Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa opisuje pierwszy rocznik jako wydany we Lwowie i wymienia Anielę Zawadzką jako redaktorkę. Dwutygodnik ukazywał się regularnie, zasadniczo 1. i 15. dnia miesiąca.
Kolasa ustalił, że w ciągu pięciu lat wydano 121 numerów, liczących łącznie 1936 stron. Czasopismo miało 16 stron.
Według danych Ireny Homoli jeden z roczników wydrukowano w nakładzie 600 egzemplarzy.