Pożądanym jest, aby liczba deputowanych w izbie wyższej, stanowiącej faktyczną legislaturę, była wyższa niż w izbie niższej, która stanowi rodzaj kolegium elektorów i kolegium zaufania rządu.
Sarah Birch zaproponowała modyfikację systemu stworzonego przez Ganghofa poprzez wprowadzenie losowania członków izby wyższej jako mechanizmu zmniejszenia upolitycznienia, zwiększenia reprezentatywności izby i przekształcenia jej w „izbę refleksji”.
Według Ganghofa semiparlamentaryzm może również istnieć w systemie unikameralnym. Rozwiązanie to bazowałoby na wprowadzeniu progu uprawniającego do głosowania nad wotum nieufności – przykładowo jeśli próg wyborczy wynosiłby 2% to posłowie wszystkich partii, które by go przekroczyły mogliby brać udział w pracach parlamentu i głosowaniach, jednak w głosowaniu nad wotum nieufności mogliby brać udział deputowani tylko tych partii, które przekroczyły inny, wyższy próg (np. 10%). Dwupartyjny komitet zaufania stanowiłby wbudowaną część proporcjonalnej izby legislacyjnej.