Interpretacja Alina Kowalczykowa w notce o Tomaszu Łęckim na Nowej Panoramie Literatury Polskiej wskazuje, że Bolesław Prus pozornie przedstawia go jako osobę, która nie jest świadoma konsekwencji swoich nieodpowiedzialnych decyzji finansowych. Kowalczykowa wskazuje, że Łęcki świetnie opanował grę pozorami, co czyni go „mistrzem samozakłamania”. Zdaniem Kowalczykowej, prawdziwy jego charakter można dostrzec, gdy ten wyzyskuje innych, wyłudza wysokie procenty od kapitału, uzyskanego ze sprzedaży domu, a także potrafi utrzymać wysoką pozycję w środowisku. Autorka noty wskazuje również, że postać Łęckiego to satyryczny portret przedstawiciela upadającej klasy szlacheckiej, nieprzygotowanej do życia w nowej sytuacji ekonomicznej.
Historyk literatury Bogusław Grodzki przedstawia Łęckiego jako postać sympatyczną i pełną uroku obywatelskiego, ale jednocześnie reprezentującą wszystkie wady obywatelskie, opisane przez Józefa Supińskiego w Szkole polskiej gospodarstwa społecznego (1862–1865). Jak na ironię, Łęcki sam w jednej z rozmów z Wokulskim nawiązuje do utworu Supińskiego, nie rozumiejąc, że krytyka jest skierowana m.in.