Teorie Znanieckiego stanowią dużą część teorii czynów społecznych, a jego prace są podstawą socjologii rozumianej humanistycznie. Kolejnym pojęciem wprowadzonym przez badacza jest socjologia systematyczna. Próbował stworzyć wielką teorię socjologiczną wypełniającą lukę pomiędzy socjologią empirystyczną i podejściami bardziej teoretycznymi.
Znaniecki krytykował rozpowszechnioną ówcześnie definicję socjologii jako nauki o społeczeństwie. W jego kulturalistycznej perspektywie socjologia jest badaniem kultury (nie jest jednak jedyną nauką, która zajmuje się kulturą). Jego definicja socjologii została opisana jako „nauka o kulturze, której funkcją jest badanie systemów interakcji społecznych bazując na wzorcach wartości i norm zachowań poprzez posługiwanie się współczynnikiem humanistycznym”, lub prościej, „badanie zorganizowanych, współzależnych interakcji pomiędzy ludźmi”. Część kultury, na której skupia się socjologia, to stosunki społeczne lub interakcje.
Znaniecki upatrywał w kulturze obszaru oddzielnego od natury, ale także od postrzegań indywidualnych jednostek. Esencją kultury są byty skonstruowane społecznie. Był jednym z pierwszych socjologów, którzy w ramach badań analizowali osobiste dokumenty takie jak listy, autobiografie i pamiętniki. Uważał taką formę prowadzenia pracy badawczej jako istotną część metodologii współczynnika humanistycznego.