Mimo to jajko często datowano na 1895 rok, prawdopodobnie dlatego, że data ta została zapisana atramentem na aksamitnym etui. Jednakże car Aleksander III, który corocznie wręczał żonie wielkanocny podarunek, ustalił ogólne zasady dotyczące jajek: ich kształty miały być zachowane, ale wygląd nie mógł się powtarzać. Mając to na uwadze pracownia Fabergé każdego roku tworzyła niepowtarzalny wyrób, więc nie mogły istnieć dwa jajka pokryte różową emalią w , zwłaszcza wykonane w odstępie pięciu lat.
Data 1895 została prawdopodobnie napisana na etui jajka podczas inwentaryzacji skonfiskowanego skarbu carskiego. Natomiast prawdziwy prezent z 1895 roku, czyli , nie znajdowało się na listach inwentaryzacyjnych z tego roku ani z 1917, przez co wysnuto błędne przypuszczenie dotyczące tego jajka.
Rozbieżności thumb|200px|Pierwsze dwa panele niespodzianki
Album z 1932 roku należący do nowojorskiej Hammer Galleries opisał jajko jako posiadające dwanaście paneli zamiast dziesięciu, a na archiwalnym zdjęciu wklejonym do albumu widać, że spoczywa ono w zwykłym drewnianym pudełku, a nie w oryginalnym aksamitnym etui.