Kariera polityczna W listopadzie 1679 został pierwszym lordem skarbu i członkiem królewskiej Tajnej Rady. W sporze o sukcesję sprzeciwiał się wykluczeniu katolickiego Jakuba, księcia Yorku, z następstwa tronu. W kwietniu 1681 wyniesiono go do parostwa jako wicehrabiego Hyde of Kenilworth, a w następnym roku otrzymał tytuł hrabiego Rochester. W 1684 przeszedł z urzędu pierwszego lorda skarbu na stanowisko lorda przewodniczącego Rady. Po objęciu tronu przez Jakuba II w 1685 został lordem wielkim skarbnikiem. W tym samym roku przyjęto go do Orderu Podwiązki. Jako protestancki minister katolickiego monarchy znalazł się w narastającym konflikcie z polityką religijną Jakuba II. Pod koniec 1686 z polecenia króla wziął udział w konferencji religijnej z udziałem duchownych katolickich i protestanckich, lecz nie zmienił wyznania. Jego dymisja z urzędu lorda wielkiego skarbnika weszła w życie 4 stycznia 1687. Po lądowaniu Wilhelma Orańskiego w Anglii w 1688 Hyde opowiadał się za negocjacjami z księciem. Sprzeciwiał się jednak przekazaniu korony Wilhelmowi i Marii, po czym zaakceptował nową władzę. W 1692 ponownie został członkiem Tajnej Rady. W 1700 wrócił do pierwszoplanowej polityki jako lord namiestnik Irlandii. Większość kadencji spędził w Anglii. W Irlandii przebywał od 18 września 1701 do 4 stycznia 1702.