Klasztor Lippoldsberg (niem. Kloster Lippoldsberg) – dawny klasztor benedyktynek znajdujący się w niemieckiej gminie Wesertal, w północnej Hesji.
Historia Miejscowość Lippoldsberg została założona w latach 50. XI wieku przez arcybiskupa Moguncji . Około 1090 roku abp utworzył w niej klasztor benedyktynek. Około 1093 roku wzniesiono pierwszy kościół klasztorny, który w 1138 roku zastąpiono nową świątynią. W 1151 roku na zlecenie opatki Magarethe, spisano tzw. Kronikę Lippoldsberską (niem. Lippoldsberger Chronicon), opisującą historię założenia i rozwoju placówki. Kościół przebudowano po pożarze w latach 1303–1312. W XIV wieku klasztor przeżył rozkwit za sprawą pielgrzymek do należącego do niego . W 1512 roku placówka przystąpiła do .
11 marca 1538 roku landgraf Hesji Filip Wielkoduszny przeszedł na protestantyzm. W tym samym roku zawarł umowę z księciem Brunszwiku dotyczącą zamknięcia klasztoru. Zlikwidowano go w 1569 roku, po śmierci opatki Lutrudis von Boyneburg. W 1630 roku podjęto nieudaną próbę jego reaktywacji. Dwuwieżowa fasada kościoła została prawdopodobnie zniszczona podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648). W 1667 roku rozebrano uszkodzoną południową wieżę i wzniesiono nową. W 1691 wnętrze kościoła pokryto barokową dekoracją malarską, a w 1722 roku wieżę podwyższono wg projektu Friedricha Conradiego.