Historia W XV wieku była to wieś królewska wzmiankowana przez Długosza, należąca do parafii Żarnowiec. W początkach XVI wieku źródła wymieniają w Jeziorowicach 7. kmieci. W 1627 w wyniku szalejącej wówczas zarazy we wsi było 3. kmieci. Około 1650 wieś została oddana w zastaw. Według lustracji z 1660 powstało tu wydzielone ze starostwa żarnowieckiego, starostwo niegrodowe jeziorowickie wraz z folwarkiem i przyległościami w województwie krakowskim, powiecie lelowskim. W 1771 Jeziorowice były e posiadaniu Antoniego Sikorskiego, miecznika chęciński. W latach 1773–1775 na sejmie warszawskim Rzeczypospolitej, udzielono Sikorskiemu na 40 lat w posiadanie starostwo jeziorowickie, za wykonanie przez niego melioracji za sumę 40 000 zł z warunkiem, że nie ustąpi z tej posiadłości wcześniej niż Skarb Rzeczypospolitej wypłaci mu rzeczoną sumę. W XIX wieku Jeziorowice wraz z folwarkiem należącym do dóbr Małoszyce zostały wcielone do majoratu Żarnowiec. Za czasów Królestwa Polskiego Małoszyce, Otola i Jeziorowice złączono w jedną całość, pod nazwą Dobra Małoszyce i nadano w 1877 generałowi Fejchtnerowi. W 1906 Jeziorowice zaliczane dotychczas do parafii pw. św. Wojciecha w Łanach Wielkich, włączono do parafii Rokitno. W roku tym w spisach wykazano 57 gospodarstw i 44 domy.