Zakładano możliwość tworzenia zarówno mniejszych modułów, jak i bardziej rozbudowanych baterii, przy czym ich skład miał zależeć od wymagań użytkownika i wykonywanego zadania.

Sensory i system dowodzenia W koncepcji PGZ podstawowymi sensorami miały być mobilne radary wstępnego wykrywania, uzupełnione przez radary śledzące i głowice optoelektroniczne poszczególnych zestawów. Zakładano możliwość wykorzystywania zarówno danych uzyskiwanych przez własne sensory, jak i informacji przekazywanych z innych elementów systemu obrony przeciwlotniczej. Poszczególne zestawy ogniowe miały zachowywać zdolność do autonomicznego działania.

Rozwiązanie proponowane przez PGZ miało wykorzystywać doświadczenia zdobyte m.in. przy opracowywaniu samobieżnego zestawu POPRAD, systemów OSU-35, ZSU-23-4MP Biała, zestawów Grom i Piorun oraz radarów Soła i Bystra, a także wcześniejszego programu PZA Loara.

Efektory Jako podstawowy artyleryjski środek rażenia PGZ proponowała armatę automatyczną kalibru 35 mm, wykorzystującą m.in. amunicję programowalną, szczególnie przydatną do zwalczania małych BSP i zagrożeń typu RAM. Rozpatrywano również zastosowanie wielolufowych systemów ogniowych mniejszego kalibru.