Stargardzki pulsujący ( , ), również łabędź stargardzki – rasa gołębia należąca do grupy lotnych (IX). Nazwę zawdzięcza pulsującym ruchom szyi: nieprzerywanym, krótkim, szybkim ruchom w przód i w tył, które są dla tej rasy normalnym zachowaniem.
Historia rasy Wyhodowana na Pomorzu, w wyniku krzyżówki (EE 907) z jednokolorowym długodziobym gołębiem lotnym (według pozycji Gołębie. Rasy, Hodowla Horsta Schmidta w wyniku krzyżówki z ptakiem „z gołębi długodziobych”), ewentualnie przodkami łabędzi stargardzkich były miejscowe gołębie krzyżowane z alsztamerami lub gołębie duńskie i berlińskie z domieszką alsztamerów. Jako miejsce pochodzenia strona internetowa Polskiego Związku Hodowców Gołębi i Drobnego Inwentarza wymienia okolice Stargardu. mały|Jedna z tablic Illustriertes Prachtwerk sämtlicher Taubenrassen (1906) przedstawia stargardzkie pulsujące Według Jean-Claude Periqueta (Gołębie. Zeszyt hodowcy) gołębie dziś przypisywane do tej rasy znane były już w XVIII wieku hrabiemu Buffonowi („znany jest gołąb pulsujący inny niż pawik”). W 1962 założono niemieckie stowarzyszenie hodowców.