wydane w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Reform Rolnych, Zdrowia, Obrony Narodowej, Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych w sprawie zwalczania szkodników ziarna i przetworów zbożowych w zakładach przerobu i miejscach gromadzenia zboża i jego przetworów. Dz. U. 1948 nr 37, poz. 269.. Kolejne zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z 1951 r. w sprawie zwalczania szkodników zbożowo-mącznych wyraźnie określało, że zakładami zbożowo-mącznymi były młyny, wiatraki, kaszarnie i samodzielne śrutowniki, piekarnie i inne wytwórnie mączne, elewatory, magazyny, składy oraz inne pomieszczenia i miejsca, które przeznaczone były na przechowywanie zboża towarowego i na przetwory zbożoweRozporządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 5 lutego 1951 r. w sprawie zwalczania szkodników zbożowo-mącznych. Dz. U 1951 nr 8, poz. 67..
W związku z tym zakłady zbożowo-mączne, jak również środki przewozu i opakowania zboża i głównych przetworów zbożowych musiały być zabezpieczone przed szkodnikami zbożowo-mącznymi, a w szczególności przed:
roztoczami jak: rozkruszek mączny; chrząszczami jak: wołek zbożowy, żywiak chlebowiec, pustosz-kradnik, spichrzel surynamski, mącznik młynarek; motylami jak: mklik mączny, ziarnik; gryzoniami jak: myszy i szczury.