Wybór miejsca stanowił element koncepcji przestrzennej dzieła. Kompleks usytuowano na wyniesieniu dominującym nad Morzem Tbiliskim, skąd rozciąga się widok na znaczną część Tbilisi i dolinę Kury. Romanowa zwraca uwagę na ścisłe powiązanie zespołu z otaczającym krajobrazem, charakterystyczne również dla innych monumentalnych realizacji Ceretelego.
Wzgórze było wcześniej związane z gruzińską tradycją keenoba, ludowego widowiska o dawnych, przedchrześcijańskich korzeniach. Włączenie kontekstu miejsca do koncepcji dzieła odpowiadało zamierzeniu stworzenia rozbudowanej wizualnej narracji o historii Gruzji.
Pod koniec lat 90. XX wieku zaprzestano finansowania prac budowlanych. Według Rżewskiej Cereteli kontynuował jednak prace nad zespołem pomimo wstrzymania finansowania. W publikacji z 2019 roku Romanowa nadal określała część prowadzonych przy kompleksie prac jako niezakończone.
Kompozycja Zespół zajmuje powierzchnię około 8 tys. m². Według Rżewskiej do realizacji jego elementów zużyto około 300 ton brązu oraz około 1500 metalowych elementów konstrukcyjnych. Romanowa jako podstawowe materiały zespołu wymienia brąz i beton.