Wiktor Józef Bincer (ur. 19 stycznia 1902 w Krakowie, zm. 27 maja 1982 w Gdańsku) – polski lekarz internista, specjalista chorób zakaźnych.

Życiorys Urodził się w rodzinie Konrada „za zasługi położone w pracy nad organizacją i rozwojem Akademii Medycznej w Gdańsku”. Dawida Binzera (1869–1938), kupca, wiceprezesa Rady Giełdy Zbożowo-Towarowej w Krakowie, i Eugenii z domu Springer. Ukończył z odznaczeniem Prywatne Gimnazjum Realne prof. Stanisława Jaworskiego w Krakowie i w 1920 r. został przyjęty na Wydział Medyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym samym roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. w bitwie o Modlin oraz Bitwie Warszawskiej. W roku akademickim 1923/24 podjął przerwane studia. W 1926 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał tytuł doktora nauk lekarskich. Po studiach pracował jako lekarz oddziału chorób wewnętrznych szpitala wojskowego w Krakowie. Był praktykantem szpitala uniwersyteckiego, otrzymał stypendia naukowe i doskonalił umiejętności w Strasburgu i Paryżu (1927–1928). Do 1933 r. pracował w Klinice Chorób Wewnętrznych w Krakowie, następnie jako prymariusz (ordynator) Oddziału Wewnętrznego i Zakaźnego Śląskiego Szpitala w Cieszynie. Był członkiem Towarzystwa Lekarskiego KrakowskiegoSprawozdanie Rady Zawiadowczej Towarzystwa Lekarzy Polskich b.