mały|Jedna z oficyn popijarskich przy ul. Narutowicza 4
Oratorium pijarów w Lublinie – dawne oratorium rzymskokatolickie zakonu pijarów, funkcjonujące w XVIII wieku w Lublinie. Mieściło się w tzw. oficynie Sarbiewskich, jednej z dwóch kamienic wchodzących w skład lubelskiej siedziby zakonu przy obecnej ul. Gabriela Narutowicza 4.
Oratorium nie było samodzielnym, wolnostojącym kościołem. Stanowiło pomieszczenie sakralne urządzone wewnątrz istniejącej wcześniej kamienicy. Po opuszczeniu Lublina przez pijarów straciło funkcję religijną. Dawne oficyny popijarskie, wielokrotnie później przebudowywane, stanowią obecnie część zespołu Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego.
Historia Powstanie siedziby pijarów
Budynki późniejszej siedziby pijarów były starsze od obecności zakonu w Lublinie. Powstały jako dwie kamienice mieszczańskie, określane następnie jako kamienice lub oficyny Prażmowskich i Sarbiewskich. Literatura dotycząca zespołu datuje je na XVII wiek, przy czym zabudowa parceli ma starszą metrykę.