Po wyzwoleniu Belgii we wrześniu 1944 roku, Wolne Siły Belgijskie stworzyły podwaliny powojennych belgijskich sił zbrojnych.
Tło
Zaangażowanie Belgii w II wojnę światową rozpoczęło się 10 maja 1940 roku, gdy wojska niemieckie dokonały inwazji na Belgię, która do tej pory prowadziła politykę neutralności. Po 18 dniach walki Belgia skapitulowała 28 maja i znalazła się pod okupacją niemiecką. Podczas walk obronnych w wojsku belgijskim służyło od 600 000 do 650 000 żołnierzy (prawie 20% męskiej populacji kraju). Większość z nich została wzięta do niewoli i była przetrzymywana w Niemczech, choć niektórzy zostali zwolnieni przed końcem wojny. Leopold III, król i naczelny dowódca armii, również poddał się Niemcom 28 maja wraz ze swoją armią i pozostał w niewoli do końca wojny. Rząd belgijski uciekł najpierw do Bordeaux we Francji, a następnie do Londynu, gdzie w październiku 1940 roku utworzył oficjalny rząd na uchodźstwie.
Utworzenie Wolnych Sił Belgijskich thumb|Gen.