Wojciech Najsarek (ur. 22 kwietnia 1900 w Jaćmierzu, zm. 1 września 1939 w Gdańsku) – polski wojskowy i kolejarz, starszy sierżant rezerwy Wojska Polskiego, obrońca Westerplatte.

Życiorys Syn Józefa i Ludwiki z domu Florczak. W rodzinnym mieście ukończył szkołę powszechną.

3 listopada 1918 roku wstąpił jako ochotnik do 3 Batalionu Strzelców Sanockich, brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, uczestniczył m.in. w bitwie o Chyrów oraz w tzw. ofensywie majowej w 1919 roku. W maju 1919 roku przeniesiono go do 18 Pułku Piechoty. Następnie brał także udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W lipcu 1919 roku jako chory został odesłany do szpitala polowego, w następnym miesiącu przydzielono go do 4 batalionu wartowniczego. W maju 1920 roku brał udział w walkach pod Mołodecznem. W lipcu 1920 roku został przydzielony do dowództwa dworca w Mołodecznie, a nastepnie w Brześciu. W 1923 roku został skierowany do Poznania na kurs adiunktów kolejowych. Od września 1924 roku służył w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX, gdzie pełnił funkcję rejestratora kancelarii.