Kościół św. Katarzyny (niem. Kirche St. Katharinen) – gotycka świątynia ewangelicko-luterańska znajdująca się w Osnabrücku. Jej budowa trwała od początku XIV wieku do początku XVI wieku. 103-metrowa wieża z neogotyckim hełmem z 1880 roku jest najwyższą wieżą kościelną w mieście.
Historia Kościół wzniesiono na początku XIII wieku za murami miasta Osnabrück, na terenie posiadłości szlacheckich. Pierwsza wzmianka o świątyni pochodzi z 1248 roku. Duchowni parafii św. Katarzyny obsadzani byli przez kapitułę katedralną. Na początku XIV wieku rozpoczęto budowę nowego kościoła, którą ukończono w 1511 roku wraz z budową wieży.
W 1543 roku kościół przeszedł w ręce protestantów. Hełm wieży został zniszczony wskutek uderzeń pioruna w latach 1566 i 1586, odbudowano go w stylu barokowym. W latach 1643–1648 odprawiano tu nabożeństwa dla szwedzkiego poselstwa podczas negocjacji pokojowych doby wojny trzydziestoletniej. Od 1673 roku pełnił funkcję kościoła dworskiego dla pobliskiego , a od końca XVIII wieku był również kościołem garnizonowym. Wieża kościelna spłonęła w 1868 roku. W latach 1870–1872 wnętrze przebudowano w stylu neogotyckim, a w 1880 roku wzniesiono nową iglicę wieży.