W centralnej części nekropolii stoi kamienny krzyż z żeliwną figurą Chrystusa i napisem „1873 NON OMNIS MORIAR”. Zastąpił on wcześniejszy krzyż ustawiony w połowie XIX wieku przez proboszcza Karla Krausa. Obiekt został odnowiony w 2022 roku. Istniejący budynek dawnej kostnicy wzniesiono w 1893 roku; współcześnie służy jako pomieszczenie gospodarcze.
Nagrobki i miejsca pamięci Najstarszym zachowanym nagrobkiem jest wykonany z piaskowca barokowy krzyż na grobie jezuity Franza Entzendorffera, pierwszego proboszcza parafii po jej ponownym erygowaniu. Duchowny zmarł w 1790 roku, a jego nagrobek odrestaurowano w 2001 roku.
Na cmentarzu zachowały się kamienne i żeliwne krzyże nagrobne z XIX oraz początku XX wieku. Część żeliwnych nagrobków powstała w miejscowych zakładach hutniczych. Do charakterystycznych obiektów należy również nagrobek wieloletniego proboszcza Ludwika Kojzara, ukształtowany jako rozchylające się płyty symbolizujące oczekiwanie na zmartwychwstanie.