Przędzalnia Ludwika Domanowicza w Łodzi – zabytkowy, pofabryczny kompleks przemysłowy zlokalizowany w Łodzi przy ul. Pomorskiej 100 (u zbiegu z ul. Źródłową), wybudowany w 1905 roku.
Historia Zakład został wzniesiony w 1905 roku na narożnej działce położonej u zbiegu ówczesnej ulicy Średniej (obecnie ul. Pomorska) oraz ulicy Źródłowej. Inwestycja funkcjonowała pierwotnie w oparciu o spółkę zarejestrowaną w latach 1905–1908, której wspólnikami byli łódzki kupiec Lejzor (Ludwik) Domanowicz oraz inżynier i kierownik techniczny Artur Gilles. Kapitał zakładowy spółki wynosił 300 tysięcy rubli. Przed wybuchem I wojny światowej Artur Gilles został samodzielnym właścicielem nieruchomości fabrycznej, a przedsiębiorstwo figurowało w rejestrach handlowych pod oficjalną nazwą Fabryka „Przędzalnia Wigonji i Wełny” Arthur Gilles i S-ka.
W dokumentach likwidacyjnych i sądowych z 1918 roku jako współwłaściciele i sukcesorowie kapitału Domanowicza wymieniani byli członkowie jego najbliższej rodziny, w tym wdowa Róża (Rachel) Domanowicz oraz dzieci przedsiębiorcy. Przed 1914 rokiem zakład zatrudniał około 150 robotników, wytwarzając przędzę wigoniową, pończoszniczą oraz trykotażową z bawełny i wełny. Znaczna część produkcji (ok.