Kamienica przy ulicy Warszawskiej 10 w Katowicach – kamienica mieszkalno-handlowa w Katowicach, znajdująca się przy ulicy Warszawskiej 10, pochodząca z lat 60. XIX wieku.
Historia mały|lewo|Fragment obecnej ulicy Warszawskiej na zdjęciu z około 1872 roku; pośrodku kamienica pod nr. 10 przed rozbudową
Kamienica została wzniesiona na zlecenie Ferdynanda Zipsa w 1868 roku. Powstała ona według projektu architekta L. Boenischa w stylu neorenesansowym. W latach 1910–1912 przebudowano ją na podstawie projektu Theodora Wawrzika, w wyniku której została ona nadbudowana o piętro, a prace te przeprowadzono na zlecenie nowego właściciela budynku, kupca Juliusa Kalusa.
W 1914 roku mieszkał tu dyrektor Teatru Miejskiego Hugo Lischka, a w 1918 roku na drugim piętrze zamieszkał w niej i otworzył swój gabinet dr Andrzej Mielęcki. Został on zabity niedaleko swojego domu 17 sierpnia 1920 roku, gdy udzielał pomocy ofiarom niemieckich bojówkarzy.
W latach międzywojennych w kamienicy pod numerem 10 Wilhelm Nogliński prowadził dom meblowy, działała wytwórnia narzędzi chirurgicznych, aparatów ortopedycznych i mebli lekarskich firmy Mildner i Ska, Julia Kalus i Augustyn Schwientek prowadzili swoje składy spożywczo-kolonialne, a W. Dutkiewicz Drogerię św. Barbary.