W 1937 został awansowany do stopnia podporucznika.
31 sierpnia 1939 został skierowany do 38 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich, gdzie objął stanowisko dowódcy plutonu.
Podczas kampanii wrześniowej walczył przeciwko wojskom niemieckim m.in. w rejonie Zakliczyna, Tuchowa, Janowa, Żółkwi i Podhajców. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej, z której zbiegł. Dotarł do Lwowa, a następnie do pozostającej pod okupacją sowiecką części Przemyśla. Dwukrotnie bez powodzenia próbował przedostać się na Węgry. Ostatecznie przeszedł na obszar okupacji niemieckiej i powrócił w rodzinne strony.
ZWZ i Armia Krajowa Wiosną 1940 nawiązał z nim kontakt komendant Obwodu ZWZ Jasło Józef Modrzejewski ps. „Jar”, później „Lis”. Pod koniec kwietnia 1940 Dąbek został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej i przyjął pseudonim „Łado”. W maju otrzymał zadanie zorganizowania Placówki ZWZ Tarnowiec o kryptonimie „Turkawka”. Po utworzeniu placówki objął jej dowództwo, które sprawował do końca okupacji niemieckiej.
Placówka prowadziła werbunek i szkolenie wojskowe, działalność wywiadowczą, kolportaż prasy konspiracyjnej, zdobywanie i magazynowanie broni, sabotaż gospodarczy, dywersję oraz przygotowania do działań partyzanckich.