U samca tylne golenie mają dwie dość długie ostrogi wierzchołkowe.

Ekologia i występowanie Rodzaj endemiczny dla Australii. Gąsienice żerują zimą, głównie na trawach. Wiosną zakopują się w glebie i tam się przepoczwarczają. Lato owady spędzają pod ziemią, co zapewnia im ochronę przed naturalnymi pożarami buszu.

Taksonomia i zagrożenie Takson ten wprowadzony został w 1855 roku przez . Autor zaliczył doń tylko opisaną w tej samej publikacji P. amplicornis.

Do rodzaju należy 8 opisanych gatunków: Pterolocera amplicornis Walker, 1855 (White, 1841) Strand, 1925 Strand, 1925 (Herrich-Schäffer) Turner, 1931 (Turner, 1921) (Walker, 1865)

Istnieją także liczne gatunki nieopisane. Ich łączną liczbę szacuje się na około 50. Wiele gatunków wymiera zanim doczeka się opisu z powodu wypierania rodzimych dla Australii traw pokarmowych gąsienic przez trawy obce. Ponadto gąsienice giną w trakcie zimowego wypalania traw, które prowadzi się celem uniknięcia pożarów letnich.

Przypisy

Kategoria:Anthelidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1855 roku