Pterolocera amplicornis – gatunek motyla z rodziny i podrodziny Anthelinae. Występuje w południowo-wschodniej części Australii, włącznie z Tasmanią.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1855 roku przez . Jako miejsce typowe wskazano Adelaidę w Australii. Walker zaliczył go jako jedynego do nowego rodzaju Pterolocera, w związku z czym stanowi on dlań gatunek typowy. Epitet gatunkowy wywodzi się z greki i oznacza „wielkoroga”, nawiązując do wydatnych czułków samców.
Morfologia Owad dorosły Samce osiągają od 35 do 54 mm rozpiętości skrzydeł, u samic zaś skrzydła są silnie uwstecznione, szczątkowe. Długość ciała samicy wynosi około 20 mm.
Głowa i tułów samca są gęsto owłosione, o ubarwieniu od ochrowobrązowego przez czerwonobrązowe po brązowe, odwłok bywa ochrowobrązowy, brązowawy, rudobrązowy, czasem w nasadowej części wierzchu przyciemniony. U samicy całe ciało jest ciemnobrunatne i obficie owłosione. Czułki samca mają ⅔ długości ciała i są po szczyt podwójnie grzebykowane z bardzo długimi wypustkami członów. Barwa ich jest biaława do szarej lub ceglastej z ciemnobrązowymi do czarnych wypustkami. U samicy czułki są niezmodyfikowane.