W skład kompanii wchodziły trzy plutony: 1. pluton – dowodzony przez Felicjana Niedźwiedzkiego ps. „Skała”, 2. pluton – dowodzony początkowo przez Jana Betleja ps. „Rafałek”, a następnie przez ppor. Władysława Owsiaka ps. „Wacek”, 3. pluton – dowodzony przez Antoniego Wietechę ps. „Jacek”.

Około 10 sierpnia 1944 roku Dąbek zarządził mobilizację. Punkt zbiórki znajdował się w Szebniach-Sadebrzy, w zaroślach nad Jasiołką, w pobliżu gospodarstwa rodziny Dąbków. Początkowo stawiło się ponad 20 żołnierzy, a następnie dołączali kolejni z Tarnowca, Dobrucowej, Brzezówki i Warzyc. Ze względu na niedostateczną ilość uzbrojenia część zmobilizowanych otrzymała jedynie granaty.

Kompania przeszła następnie w rejon Czeluśnicy, Gąsówki, Glinika Polskiego, Nowego Glinika, Nienaszowa i Toków, skąd prowadzono działania przeciwko wojskom niemieckim. 9 września 1944 roku w rejonie Glinika Polskiego kompania zetknęła się z oddziałami sowieckimi i wspólnie z nimi uczestniczyła w działaniach przeciw Niemcom w rejonie Wrocanki i Chlebnej.

Pod koniec września rozpoczęła się stopniowa demobilizacja kompanii. Żołnierzy zwalniano do domów, a broń została ukryta.