Kazimierz Münnich (ur. 24 lutego 1895 we Lwowie, zm. 19 grudnia 1973) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier górniczy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 lutego 1895 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii jako syn Henryka (ur. 6 lutego 1860 w Rzeszowie), urzędnika pocztowego, i Teresy z Scheybalów (ur. 12 października 1865 w Tarnopolu). Był młodszym bratem Henryka (ur. 14 listopada 1890 we Lwowie) i Liwy? (ur. 6 listopada 1892 w Kołomyi). Uczęszczał do c. k. II Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie siódmej ze zdanym egzaminem dojrzałości. Od 1912 był skautem, a następnie członkiem Drużyn Sokolich. W 1915 rozpoczął studia na c. k. Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu.
W sierpniu 1916 został wcielony do armii austro-węgierskiej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej w Krems an der Donau został wysłany na front włoski, gdzie we wrześniu 1917 dostał się do niewoli włoskiej. W marcu 1918 został przyjęty do Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech. W jego szeregach od 4 kwietnia tego roku walczył przeciwko Austriakom. Wyróżnił się 24 października 1918 pod Monte Pertico (pierwszego dnia bitwy pod Vittorio Veneto).