Lemat Mocanu-Șerba – twierdzenie z zakresu analizy zespolonej i geometrycznej teorii funkcji analitycznych, dotyczące warunku wystarczającego dla gwiaździstości funkcji holomorficznej. Zostało sformułowane przez Petru T. Mocanu i Ioana Șerba w 1997 roku.
Sformułowanie
Niech oznacza dysk jednostkowy i niech będzie funkcją holomorficzną w , znormalizowaną przez warunki
Niech będzie dodatnim rozwiązaniem równania
Wtedy
Jeżeli dla każdego zachodzi nierówność
to funkcja jest gwiaździsta w .
Równoważnie, w warunkach tego kryterium zachodzi
dla .
Stała Mocanu-Șerba
Liczba występująca w lemacie jest określana w późniejszej literaturze jako stała Mocanu-Șerba (ang. Mocanu and Șerb constant).
Stała jest określona jako dodatnie rozwiązanie równania
Jej wartość przybliżona wynosi
Wynik Mocanu i Șerba jest ostry, co oznacza, że stałej nie można w ogólności zastąpić większą wartością bez utraty wynikającego z kryterium wniosku.
Związek z funkcjami gwiaździstymi
Dla funkcji holomorficznej znormalizowanej przez
warunek
jest klasycznym kryterium gwiaździstości funkcji w dysku jednostkowym.
Jeżeli zachodzi
to liczba należy do dysku o środku w punkcie i promieniu .