Lemat Mocanu-Șerba – twierdzenie z zakresu analizy zespolonej i geometrycznej teorii funkcji analitycznych, dotyczące warunku wystarczającego dla gwiaździstości funkcji holomorficznej. Zostało sformułowane przez Petru T. Mocanu i Ioana Șerba w 1997 roku.

Sformułowanie

Niech oznacza dysk jednostkowy i niech będzie funkcją holomorficzną w , znormalizowaną przez warunki

Niech będzie dodatnim rozwiązaniem równania

Wtedy

Jeżeli dla każdego zachodzi nierówność

to funkcja jest gwiaździsta w .

Równoważnie, w warunkach tego kryterium zachodzi

dla .

Stała Mocanu-Șerba

Liczba występująca w lemacie jest określana w późniejszej literaturze jako stała Mocanu-Șerba (ang. Mocanu and Șerb constant).

Stała jest określona jako dodatnie rozwiązanie równania

Jej wartość przybliżona wynosi

Wynik Mocanu i Șerba jest ostry, co oznacza, że stałej nie można w ogólności zastąpić większą wartością bez utraty wynikającego z kryterium wniosku.

Związek z funkcjami gwiaździstymi

Dla funkcji holomorficznej znormalizowanej przez

warunek

jest klasycznym kryterium gwiaździstości funkcji w dysku jednostkowym.

Jeżeli zachodzi

to liczba należy do dysku o środku w punkcie i promieniu .