Zapas amunicji wynosił 1000 sztuk (czyli 100 pocisków na działo).

Artyleria małokalibrowa składała się początkowo z 14 pięciolufowych działek kalibru 3,7 cm Hotchkiss M1873 (w późniejszym czasie ich liczbę zredukowano do 10, a ostatecznie całkowicie je usunięto).

Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze podwodne wyrzutnie kalibru 450 mm, umieszczone na wysokości przedniego masztu, po jednej na każdej burcie, z łącznym zapasem pięciu torped. Używane początkowo torpedy typu C45/91S miały długość 5,1 metra, masę 550 kg (w tym głowica bojowa zawierająca 197 kg trotylu), a ich zasięg wynosił 500 metrów przy prędkości 33,5 węzła i 1200 metrów przy prędkości 27 węzłów.

Do kierowania ogniem artyleryjskim służyły dwa dalmierze, umieszczone nad głównym i zapasowym stanowiskiem dowodzenia.

Opancerzenie Podstawowym elementem opancerzenia był wykonany z dwóch warstw zwykłej stali i jednej warstwy stali Kruppa pokład pancerny. Jego maksymalna grubość w części płaskiej wynosiła 25 mm na dziobie i rufie oraz 20 mm na śródokręciu, a na bocznych skosach 50 mm. Zrębnice miały grubość 80 mm stali Kruppa.