W czwartym etapie ponownie odbywa się głosowanie w systemie pojedynczego głosu przechodniego, w którym mogą wziąć udział wszyscy członkowie sekcji dźwiękowców Akademii. Głosujący wskazują maksymalnie pięć pozycji, przyznając im punkty preferencji, a pięć filmów, które uzyskały najwięcej punktów, otrzymuje nominację. W piątym etapie, w którym mogą wziąć udział wszyscy członkowie Akademii, odbywa się głosowanie w systemie większości względnej – głosujący wskazują jedną z pięciu nominacji. Nagrodę otrzymuje film, który uzyskał najwięcej głosów.
Historia Kategoria została wprowadzona w 3. edycji Oscarów (w 1930) pod nazwą najlepsze nagranie dźwięku (Best Sound Recording). Początkowo nominowanymi i nagradzanymi podmiotami były działy dźwiękowe wytwórni filmowych i ich dyrektorzy. Wyjątkowo w edycjach 4. (w 1931) i 5. (w 1932) honorowany był całokształt ich działalności w minionym roku, a nie praca nad konkretnym filmem. W 31. edycji (w 1959) kategoria zmieniła nazwę na najlepszy dźwięk (Best Sound). W 36. edycji (w 1964) została utworzona nowa kategoria najlepsze efekty dźwiękowe (Best Sound Effects), honorująca efekty dźwiękowe (uprzednio były one objęte wraz z wizualnymi efektami specjalnymi w kategorii najlepsze efekty specjalne). Od 41.