Wadi Tansift (berb. , trl. Asif n Tansift; , trl. Wādī Tansīft; fr. Oued Tennsift) – rzeka w środkowo-zachodnim Maroku o długości 260 km. Bierze początek z połączenia kilku cieków źródliskowych w Atlasie Wysokim, a uchodzi do Oceanu Atlantyckiego na południe od Safi.
Największym miastem położonym w dolinie Wadi Tansift jest Marrakesz.
Geografia Powierzchnia zlewni Wadi Tansift wynosi około 18 500 km² (według innych źródeł 24 000 km²), a jej obwód jest równy 574 km. Średnia wysokość dorzecza to 1028 m n.p.m., a najwyżej położonym punktem w jego obrębie jest Dżabal Tubkal (4167 m n.p.m.), będący jednocześnie najwyższym szczytem Maroka.
lewo|mały| w pobliżu wsi Arguiwne – jeden z cieków źródliskowych Tansiftu. W dorzeczu wyróżnia się dwie jednostki geomorfologiczne: Atlas Wysoki na południu i równinę aluwialną na północy i w centrum zlewni. W górnym biegu rzeka ma charakter stały, natomiast w dolnym – okresowy. Tansift charakteryzuje się silnym reżimem deszczowym.