20 kwietnia 1922 kapitan Stefan Kluczyński, były organizator i dowódca Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari.
W 1919 wrócił do Polski z armią gen. Hallera. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 13 pułku artylerii polowej i prawdopodobnie poległ.
19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 685. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.
Nie został oficjalnie uznany za poległego i figurował na (w): „Trzeciej liście oficerów rezerwowych W.P.” z 14 kwietnia 1922 jako porucznik artylerii, „Alfabetycznym spisie oficerów rezerwy” z 1 maja 1922 jako porucznik rezerwy 13 pułku artylerii polowej, „Rocznikach Oficerskich 1923 i 1924” jako kapitan rezerwy 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie, „Roczniku Oficerskim Rezerw 1934” na „Liście oficerów o nieznanych adresach” jako kapitan artylerii rezerwy.
Był kawalerem, dzieci nie miał.