Jego prywatna praktyka w tym mieście obejmowała budowę wielu domów; ponadto pełnił funkcję architekta Rosyjskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia. W 1872 roku wykonał szereg pontonów zastępczych dla mostu na rzece Oka.
W 1879 roku został przeniesiony do Petersburga i przydzielony do Komisji Techniczno-Budowlanej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, gdzie zajmował się kolejno: weryfikacją kosztorysów, analizą zagadnień o charakterze techniczno-prawnym oraz – ostatecznie – pełnieniem funkcji sekretarza administracyjnego komisji odpowiedzialnej za nowelizację przepisów budowlanych. Opublikował szeroko znany komentarz do prawa budowlanego pt. "Сборник законов и разъяснений к ним по гражданской строительной части". Том II zawierający zbiór przepisów prawnych i wykonawczych dotyczących budownictwa ogólnego oraz sektora drogowego pozostających w gestii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, wraz ze zbiorem przepisów ogólnych istotnych dla tych dziedzin. Ponadto nadal w Petersburgu pełnił funkcję architekta wspomnianego towarzystwa ubezpieczeniowego.