kilka dni później pozostał otoczony, a kilku ocalałych towarzyszy walką wręcz otworzyło lukę i dotarło do naszych linii”.

W 1919 wrócił do Polski z armią gen. Hallera. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach II batalionu 50 pułku piechoty i prawdopodobnie poległ 29 maja 1920 pod Sołohobówką w czasie przegranego boju pod Nowym Żywotowem.

21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5206. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.

Nie został oficjalnie uznany za poległego i figurował na (w): „Czwartej liście oficerów rezerwowych W.P.” z 26 stycznia 1922 jako porucznik piechoty, „Rocznikach Oficerskich 1923 i 1924” jako porucznik rezerwy 28 pułku piechoty w Łodzi, „Roczniku Oficerskim Rezerw 1934” na „Liście oficerów zaginionych na terenie działań wojennych” jako porucznik piechoty rezerwy.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5663 – 27 września 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Brązowy Medal za Męstwo Wojskowe – 18 lipca 1920

Przypisy

Bibliografia