John Brown (ur. 1735 lub 1736 w parafii Bunkle w Berwickshire, zm. 7 października 1788 w Londynie) – szkocki lekarz, twórca doktryny medycznej nazwanej od jego nazwiska brownizmem. Wyłożył ją po łacinie w dziele (1780, pełne wydanie 1784), sprowadzając wszystkie choroby ogólne, czyli obejmujące cały organizm, do jednej przyczyny: nieprawidłowego poziomu pobudzenia organizmu przez bodźce zewnętrzne.
Nigdy nie uzyskał stanowiska na uniwersytecie w Edynburgu i wykładał prywatnie, w otwartej opozycji wobec tamtejszej szkoły medycznej i swojego dawnego protektora Williama Cullena. Za długi trafił w Edynburgu do więzienia, gdzie dokończył rozpoczęty kurs wykładów. Zmarł w Londynie, dokąd przeniósł się dwa lata wcześniej. Jego doktryna, w ojczyźnie przyjęta chłodno, zyskała na przełomie XVIII i XIX wieku rozgłos w Europie kontynentalnej, zwłaszcza w niemieckim obszarze językowym i we Włoszech.
Życiorys
Pochodzenie i nauka