Wraz z rozwojem reumatologii działalność organizacji rozszerzano o edukację medyczną, opracowywanie standardów postępowania, zalecenia kliniczne oraz wspieranie badań naukowych.
Rozwój organizacji W kolejnych dekadach zmieniał się także charakter EULAR. Początkowo organizacja skupiała się przede wszystkim na współpracy lekarzy, naukowców i krajowych towarzystw reumatologicznych. Stopniowo do jej działalności włączano przedstawicieli innych zawodów medycznych oraz osoby żyjące z chorobami reumatycznymi i ich organizacje.
Współpraca z pacjentami objęła również ich udział w badaniach naukowych i przygotowywaniu dokumentów EULAR. W 2011 roku organizacja opublikowała zalecenia dotyczące włączania przedstawicieli pacjentów jako partnerów w finansowanych przez EULAR projektach badawczych. Zalecenia te zostały następnie zaktualizowane, a rola tzw. patient research partners stała się jednym z elementów modelu współpracy stosowanego przez organizację.
EULAR rozwinął także działalność edukacyjną, rzeczniczą i dotyczącą jakości opieki. Współczesna struktura organizacji obejmuje przedstawicieli środowiska naukowego, innych pracowników ochrony zdrowia oraz organizacji osób z chorobami reumatycznymi i mięśniowo-szkieletowymi.