Henryk Grubiński (ur. 15 czerwca 1846 w Warszawie. zm. 14 marca 1918 tamże) – polski aktor i reżyser teatralny, dyrektor teatrów.
Życiorys Kształcił się w Warszawie, gdzie do 1865 roku pracował jako urzędnik. Aktorstwa uczył się w Szkole Dramatycznej pod kierunkiem Jana Chęcińskiego. W latach 1867-1873 należał z przerwami do zespołu Anastazego Trapszo, z którym występował m.in. w Lublinie (1867, 1872-1873), Radomiu (1867), Piotrkowie Trybunalskim (1867), Łodzi (1867), Kaliszu (1867, 1869) i Warszawie (1873). W międzyczasie grał u Aleksandra Carmantranda m.in. w Piotrkowie i Włocławku, u J. Gawęckiego w Częstochowie (1872) oraz w Domu Polskim w Dreźnie (1871).
W latach 1872-1900 był związany z Warszawskimi Teatrami Rządowymi. Początkowo był aktorem w zespole dramatu, od 1880 roku występując głównie na scenie Teatru Małego. Od 1882 roku był pomocnikiem reżysera, a następnie reżyserem w zespole farsy. Grał i reżyserował głównie w Teatrach: Małym i Nowym. Jednocześnie uczył w szkole teatralnej Emiliana Derynga oraz w Klasie Dykcji i Deklamacji przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym.