Matka Ramzesa, królowa Nikotris, jest mumią zachowującą świadomość i część ludzkich cech. Mumifikacja stanowi w świecie powieści sposób przedłużania życia, dostępny przede wszystkim Egipcjanom należącym do wyższych warstw społecznych. Kapłani nadzorują zarówno mumifikację, jak i tworzenie hybryd przez łączenie ludzkiej i zwierzęcej krwi. Z możliwości tych korzystają głównie arystokraci i osoby szlachetnie urodzone. Chłop może otrzymać podobny przywilej wyjątkowo, jako dar ze strony arystokraty lub rodziny królewskiej. Przedstawiciele niższych warstw korzystają również z pracy nieumarłych służących, a ich krew jest pobierana przez wampiry na podstawie zawartego wcześniej porozumienia.
Poszczególnym ludom przypisane są odmienne formy nieśmiertelności. Fenicjanie są wampirami z przyczyn dziedzicznych, lecz mogą także przemieniać przedstawicieli innych ludów przez ugryzienie. Asyryjczycy zdobyli egipską wiedzę o tworzeniu nieumarłych i udoskonalili ją, tworząc żywe trupy zachowujące siłę oraz odporne na rozkład. Egipcjanie obawiają się wykorzystania ich jako armii podczas przyszłego najazdu. Żydzi odrzucają natomiast przemiany w istoty nadnaturalne jako naruszenie boskiego porządku i skalanie krwi.