Wiesław Rudzki (ur. 19 lipca 1947 w Elblągu) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser teatralny.
Życiorys Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, skąd został relegowany w 1968 roku. Ukończył Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie na wydziałach: Aktorskim (1971) i Reżyserii (1981). Był aktorem Teatru Polskiego w Bydgoszczy (1971–1977, 1983–1987) oraz Teatru Powszechnego w Warszawie (1977–1980). Gościnnie reżyserował m.in. w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1981), Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu (1981, 1987), Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu (1982), Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie (1983) oraz Teatrze na Woli (1983). W Teatrze Telewizji wystąpił w czterech przedstawieniach (1980–2001) oraz wyreżyserował jeden spektakl (1990). Wziął także udział w czterech audycjach Teatru Polskiego Radia (1977–1979).
W 1977 roku otrzymał wyróżnienie redakcji bydgoskiego Dziennika Wieczornego za debiut reżyserski (przedstawienie Historia o starym wdowcu z roku 1637 Petera Hacksa).