Płomienie – polskie czasopismo młodzieży socjalistycznej, ukazujące się w latach 1931–1933. Pismo było związane ze środowiskiem młodej inteligencji socjalistycznej oraz z Polską Partią Socjalistyczną (PPS). Łącznie ukazało się 18 numerów.

Historia Pierwszy numer „Płomieni” ukazał się w listopadzie 1931. W katalogu bibliograficznym został zarejestrowany jako „Płomienie: miesięcznik młodzieży T. U. R.”, wydany przez Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego (TUR) w Krakowie. Pierwszy numer był maszynopisem powielanym w powielarni Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR) przy ulicy Dunajewskiego 5 w Krakowie.

Komitet wydawniczy „Płomieni” został utworzony w październiku 1931 przy klubie literackim „Niebieska Bluza”, działającym pod patronatem Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Wśród redaktorów pisma znajdowali się Jan Pokorski, Zbigniew Mitzner i Kazimierz Olszewski. Do grona współpracowników redakcji należeli m.in. Aniela Bełzówna, Jerzy Cesarski, Wacław Czarnecki i Władysław Pietrzykowski. Andrzej Notkowski wskazywał Ludwika Winteroka jako jedną z najważniejszych postaci środowiska skupionego wokół pisma.

W 1932 do warszawskiego środowiska „Płomieni” przyłączyła się grupa młodzieżowa z Krakowa.