Sycylia (łac. Sicilia) – rzymska prowincja obejmująca wyspę Sycylię oraz, w późniejszym okresie, część okolicznych wysp w tym Maltę.
Została utworzona po zakończeniu I wojny punickiej w 241 p.n.e. i była pierwszą prowincją w dziejach republiki rzymskiej. Jej utworzenie zapoczątkowało rozwój rzymskiego systemu administracji terytorialnej poza Italią.
Stolicą administracyjną prowincji były Syrakuzy, innymi ważnymi ośrodkami były Lilybaeum, Panormus, Agrigentum, Catana i Messana.
Historia
Podbój Sycylii mały|Sycylia w trakcie I wojny punickiej (264–241 p.n.e.) Przed rzymskim podbojem Sycylia była podzielona pomiędzy kilka organizmów politycznych i stref wpływów. W zachodniej części wyspy dominowała Kartagina, natomiast wschodnia część pozostawała pod wpływem greckich polis, z których największe znaczenie miały Syrakuzy.
Bezpośrednią przyczyną rzymskiego zaangażowania na wyspie był konflikt pomiędzy Mamertynami a Syrakuzami i Kartaginą. W 264 p.n.e. Rzym zdecydował się interweniować w konflikcie, udzielając pomocy Mamertynom. Interwencja ta doprowadziła do wybuchu I wojny punickiej. Konflikt pomiędzy Rzymem a Kartaginą trwał od 264 do 241 p.n.e. i był prowadzony przede wszystkim na Sycylii oraz na otaczających ją wodach.