Do wczesnych prac Hahna należy performance i instalacja Wege – Ways, pokazana po raz pierwszy w 1978 w Galerie Apropos w Lucernie, następnie w Bernie i Nowym Jorku. Recenzując berneńską prezentację z 1980, Res Ingold opisywał przestrzeń z podłogą pokrytą solą, siatką drucianą pod sufitem i zwisającymi nićmi, które artysta kolejno podpalałRes Ingold, „Alexander Hahn inszenierte «Wege»: Dutzende von kleinen Feuern”, Berner Zeitung, 19 listopada 1980, s. 11..
W latach 80. i 90. Hahn coraz częściej łączył nagrane wideo z grafiką komputerową, animacją i instalacją przestrzenną. Do prac z tego okresu należą m.in. Urban Memories (1986), Viewers of Optics (1987), The Bernoulli Itinerary (1989), Dirt Site (1990) i Fundamentals of Legerdemain (1992). W 1996 rozpoczął cykl The Artist’s Studio as Encryption Lab, rozwijany w formie generowanych komputerowo obrazów i wydruków.
W interaktywnej instalacji Luminous Point (2005) punktem wyjścia jest komputerowa symulacja mieszkania artysty na Manhattanie. SFMOMA pokazało pracę w 2008 na wystawie Room for Thought: Alexander Hahn and Yves Netzhammer, opisując wirtualne mieszkanie jako metaforę „mentalnego pejzażu”.