Równocześnie pracowała w państwowej Inspekcji Pracy. W 1928 była podinspektorem pracy i reprezentowała Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej podczas posiedzeń komisji rozjemczej. W maju 1930 objęła obowiązki podinspektora pracy w Inspektoracie Pracy II Okręgu, a od 1 czerwca 1931 została przeniesiona do I Okręgu. W 1936 nadal zajmowała stanowisko podinspektora pracy.
W okresie II wojny światowej była związana ze środowiskiem Polskiej Partia Socjalistycznej – Wolność, Równość, Niepodległość (PPS-WRN). Jej nazwisko znajduje się w indeksie osób do publikacji dotyczącej działalności PPS w okupowanym kraju. 6 października 1945 delegacja powiązanych z PPS-WRN Oddziałów Wojskowych Powstańczego Pogotowia Socjalistów (OW PPS) w składzie Józef Dzięgielewski, Lucyna Woliniewska i Ludwik Cohn spotkała się z wiceministrem bezpieczeństwa publicznego płk. Romanem Romkowskim (przyjął ich w zastępstwie ministra Stanisława Radkiewicza). Celem spotkania było powołanie Komisji Likwidacyjnej b. OW PPS (na wzór podobnych komisji dla Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich). Mającej na celu powstrzymanie represji. Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego zdecydowanie odmówiło powołania odrębnej komisjiAkta WRN, IPN BU_00_231_107_3.