Problemy te ograniczały możliwość tworzenia lokalnych struktur i prowadzenia działalności propagandowej.
W maju 1920, podczas XVII Kongresu PPS, Woszczyńska wystąpiła w sprawie sytuacji kobiet w partii. Zwracała uwagę na pomijanie i lekceważenie socjalistek w codziennej działalności organizacyjnej. Problem udziału kobiet w życiu partyjnym stał się jednym z tematów dyskusji podczas kongresu. Woszczyńska przedstawiła również doświadczenia związane z organizowaniem kobiecej działalności partyjnej w pierwszych latach niepodległości. Wspomnienia dotyczące tego okresu należą do najważniejszych zachowanych świadectw jej działalności w ruchu socjalistycznym.
W styczniu 1921 w Krakowie odbył się II Zjazd Kobiet PPS. Dyskutowano na nim nad dalszym funkcjonowaniem kobiecych struktur partyjnych oraz nad sposobami zwiększenia udziału kobiet w działalności PPS. Woszczyńska należała do grona działaczek związanych z Centralnym Wydziałem Kobiecym.
W 1922 Centralny Wydział Kobiecy został zlikwidowany z powodu trudności finansowych i organizacyjnych. W połowie 1924 został reaktywowany. Kierowanie nim powierzono egzekutywie w składzie: Maria Chmieleńska, Zofia Praussowa i Stanisława Woszczyńska.